شیرینی ناپلئونی یکی از شیرینی های محبوب ما ایرانی هاست و به لطف خمیرهای هزارلای آماده ای که در فروشگاهها عرضه می شه خیلی هم راحت تهیه می شه. تا جایی که من دیده ام در نوع خونگی اون معمولا خامه زده شده رو بین دو یا سه لایه از نون قرار می دن و روی لایه آخری رو با پودر نون و مغزیجات می پوشونن, که اگرچه این روش هم تا حدودی اون حس نوستالژیک آدم رو زنده می کنه, اما انگار باز هم یه چیزی کم داره و نهایتا اون ناپلئونی ای نیست که همیشه خوردی و انتظار داری ... این حسی بود که همیشه داشتم و باعث می شد با وجود سادگی این شیرینی رغبت چندانی برای درست کردنش نداشته باشم ...
بهرحال در کشاکش این توجیهات بودم که تصمیم گرفتم یک بار خودم امتحان کنم و ببینم چقدر می تونم اون رو به نمونه اصلی نزدیک کنم و نتیجه اینی شد که می بینین, ظاهرش رو خودتون می تونین قضاوت کنین, طعمش رو هم من تضمین می کنم :) که البته امیدوارم خوشتون بیاد ...
